فریاد مردم زنجان برای عدالت در آموزش با سلام و احترام خدمت تمامی مسئولین محترم استان، از جمله نماینده معزز ولیفقیه در استان، حجتالاسلام والمسلمین حسینی؛استاندار محترم، جناب آقای صادقی؛ نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی، آقایان موسوی، محمدی، طاهری، علیمردانی و بیگدلی؛ و همچنین مدیرکل آموزش و پرورش استان، جناب آقای تاراسی.جمعی از اولیای مدارس در پیامی از مسولین استان خواستند؛ وضعیت دستگاه تعلیم و تربیت را ساماندهی کنند.در متن این نامه آمده استمدرسه باید خانه امن علم و تربیت باشد، نه صحنه درد فرزندان این سرزمین.«معلمی» شغل انبیاست؛ اما آیا ما واقعاً راه انبیا را در آموزش و پرورش دنبال کردهایم؟ چند درصد از توان، سرمایه و دغدغهی کشور صرف تعلیم و تربیت واقعی شده است؟سالهاست فریاد زدیم که آموزش و پرورش نیازمند توجه ویژه است، اما پاسخی شایسته نشنیدیم.کلاسها ۴۰ نفره شدند، مدارس روستایی با چند پایه اداره میشوند، و کمبود نیرو با راهحلهای موقتی و غیرکارشناسی پنهان میگردد.مازاد نیرو از دستگاههای دیگر از سرایدار تا بازنشسته بهعنوان معلم به مدارس فرستاده شدند تا آمارها زیبا جلوه کند و وزیر محترم بتواند در رسانهها بگوید: «هیچ کلاسی بدون معلم نیست.»اما حقیقت تلخ است…چه کسی پاسخگوی جانهای از دسترفتهی دانشآموزان سهرین و ابهر خواهد بود؟چه کسی از مردم زنجان بهخاطر این سوءمدیریتها عذرخواهی میکند؟آیا بازنشستگان را به خانههایشان بازمیگردانید؟آیا نگاه تازه، تخصصی و متعهدانه به آموزش خواهید داشت؟آیا مقصران به اشد مجازات خواهند رسید؟امروز، همهی مردم استان زنجان خود را پدر و مادر آن فرزندان آسمانی میدانند.پاسخ قاطع، شفاف و صادقانهی شما را انتظار میکشیم.مردم دیگر توان پرداخت بهای ندانمکاریها را با جان فرزندانشان ندارند.ندا و فریاد زنجان را بشنوید؛ پیش از آنکه صبر مردم لبریز شود…
دیدگاهتان را بنویسید