این درد پایان نداردسرنوشت تلخ کارکنان عوارضی آزادراه ها پس از الکترونیکی شدن آنهاجمعی از کارکنان سابق عوارضی زنجان–تبریز در پیامی از زنجان پرس خواستند مشکلات آنها را به مسولین منعکس کند.کسانی که پس از الکترونیکی‌شدن عوارضی، نزدیک سه سال است بدون هیچ اطلاع قبلی، بدون پیشنهاد شغل جایگزین و بدون حتی یک تضمین حداقلی برای آینده، از کار کنار گذاشته شده‌اند.آقایان مسئول سه سال بیکاری یعنی سه سال فشار روحی، مالی و خانوادگی؛ سه سال دوندگی، نامه‌بردن، سفرهای بی‌نتیجه به تهران و ایستادن پشت در اتاق مسئولان… و در نهایت شنیدن وعده‌هایی که هیچ‌گاه عملی نمی‌شود.سوال مخاطبان این است؛ اگر قرار نبود شغلی برایمان فراهم شود، چرا این مدت ما را بلاتکلیف نگهداشتید؟چرا امروز باید بشنویم که شغلی در کار نیست؟ پس این همه وعده برای چه بود؟»آنها دیگر سن‌وسال‌شان بالا رفته، بسیاری از جاها حتی اجازه مصاحبه برای شغل هم به آنها داده نمی‌شود.این کارگران هم مثل همه خانواده دارند، خرج دارند، و توقع زیادی هم نداشته‌اند؛ فقط یک شغل جایگزین می‌خواستند؛ همان چیزی که بارها وعده داده شده بود.الکترونیکی شدن عوارضی شاید برای سیستم حمل‌ونقل مفید بود، اما برای این کارکنان فقط بیکاری، بی‌پناهی و فشار اقتصادی به‌همراه آورد. امروز آن‌ها مانده‌اند که چه باید بکنند و از چه مسیری حق خود را پیگیری کنند.


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *