تناسبی شدن انتخابات شوراها؛ آزمون تازه دموکراسی محلی در ایران
با نزدیک شدن به انتخابات پیشروی شوراهای شهر و روستا، تغییر نظام انتخاباتی از الگوی «اکثریتی» به «تناسبی» بهعنوان یکی از مهمترین تحولات سیاسی این دوره مطرح شده است؛ تغییری که به باور بسیاری از تحلیلگران، میتواند سرآغاز مرحلهای جدید در سازوکار دموکراسی محلی کشور باشد.در مدل تناسبی، سهم هر فهرست، حزب یا جریان سیاسی از کرسیهای شورا بر اساس درصد آرای کسبشده تعیین میشود؛ رویکردی که میتواند به مشارکت گستردهتر سلایق مختلف، کاهش حذف رقبای انتخاباتی و شکلگیری شورایی متکثرتر و گفتوگومحورتر منجر شود. کارشناسان معتقدند این مدل میتواند به افزایش رقابت سالم، ارتقای کارآمدی شوراها و نمایندگی واقعیتر گروههای اجتماعی کمک کند.با وجود این، اجرای این تحول با چالشهای قابل توجهی همراه است. نبود زیرساختهای دقیق نرمافزاری و اجرایی برای شمارش آرا و تخصیص کرسیها، ضعف نهادهای حزبی رسمی و شناسنامهدار در کشور، ابهام در نوع تناسبسنجی (حزبی، قومی یا جمعیتی) و احتمال کمرنگ شدن نقش چهرههای مستقل، از مهمترین موانع پیشرو عنوان میشود.کارشناسان تأکید میکنند که موفقیت این الگوی جدید، نیازمند آموزش عمومی گسترده، ارتقای شفافیت در فرآیند اجرا و تقویت ساختارهای حزبی است. به باور آنان، اگر این الزامات فراهم شود، انتخابات تناسبی میتواند به توسعه مشارکت مردمی و تحکیم دموکراسی محلی کمک شایانی کند.
دیدگاهتان را بنویسید