پزهای عالی با وعدههای توخالی از حل معضل بیکاری گرفته تا حل مشکلات محیط زیست، راه، ایجاد مراکز دانشگاهی، بهداشتی و … که همه اینها به بهار فراموشی در بهارستان سپرده می شود
زنجان پرس؛ زهرا رسولی: چندی پیش عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان به اتفاقی که برای بوریس جانسون، وزیر اسبق خارجه انگلیس افتاد، اشاره کرده بود؛ جانسون به دلیل دروغ گویی در تبلیغات انتخاباتی به دادگاه فراخوانده شده بود که کدخدایی با اشاره به ماجرای او گفته بود«محاکمه به دلیل دروغگویی در تبلیغات انتخاباتی! بوریس جانسون به دلیل دروغگویی در تبلیغات انتخاباتی به دادگاه فراخوانده شده است. موضوعی که در قوانین انتخاباتی ایران در نظر گرفته نشده و راه فریب مردم را باز گذاشته است.
یعنی در روز نهم بهمن ماه که تقریبا فقط یک ماه تا انتخابات باقی مانده است؛ آنطور که قانون میگوید؛ هنوز تا زمان اعلام رسمی اسامی کاندیداها از سوی شورای نگهبان فرصت است؛ اما کاندیداها همین فرصت را غنیمت شمرده و پنهانی تبلیغات میکنند.
اینکه هر کاندیدا روشی برای تبلیغ خود دارد؛ متفاوت است؛ مثلا یک کاندید پای ثابت مراسم عروسی و عزاست؛ یعنی وقتی شهروندی میمیرد؛ این کاندیدا صاحب عزا میشود.
کاندیدای دیگر اما روش متفاوتی در پیش گرفته و درباره مسائل داخلی کشورهای خاورمیانه هم نظر میدهد؛ چه برسد به داخل خود کشور و استان زنجان.
اصلا معلوم نیست چه خبر است و این وعدهها چطور شکل میگیرد که یکی از کاندیداها قول افزایش100 درصدی یارانهها را میدهد؛ عجیبتر اینکه یکی از کاندیداها قول داده است؛ زنجان پایتخت کشور خواهد شد!
یکی از کاندیداها اما وعده جالبی میدهد؛ اینکه پرونده مسکن ملی را در سال اول نمایندگیاش میبندد؛ کاری که دولت نتوانست در طول چند سال انجام دهد؛ این کاندیدا در عرض یک سال انجام خواهد داد!
کاندیدای دیگری یک ویدئو از خودش منتشر کرده که در آن وعده ایجاد هزاران شغل را برای مردم شهرش می دهد تا جایی که هیچ جوانی بیکار نباشد.حتی یک کاندیدا در اقدامی عجیب سایتی برای همسریابی برای جوانان طراحی کرده است و غیرمستقیم آن را تبلیغ میکند!
پوسترهای زیادی هم در شبکههای اجتماعی از کاندیداهای مختلف منتشر شده که وعدههایی مثل احداث فرودگاه، بیمارستان، پارک علمی و فناوری، مبارزه با رشوه خواری، احداث مترو و … در شهرها و روستاهای کوچکی میدهد که نه در حیطه اختیارات نماینده است و نه توجیه اقتصادی دارد.
از کمکهای نقدی به مناطق محروم گرفته تا بازدید از مناطق محرومی که برای این افراد فقط در حد یک اسم بوده حال برایشان تنور داغی شده است تا خمیر خود را به موقع بچسبانند؛ از ارزش دادن به گروه های مختلف در جامعه از ورزشکاران و جوانان گرفته تا کارگران و واحدهای تولیدی که پر از مشکل هستند؛ روشهایی است که کاندیداها برای تبلیغات در پیش گرفتهاند.
پزهای عالی با وعدههای توخالی از حل معضل بیکاری گرفته تا حل مشکلات محیط زیست، راه، ایجاد مراکز دانشگاهی، بهداشتی و … که همه اینها به بهار فراموشی در بهارستان سپرده می شود و تضمینی برای عمل به این وعده ها وجود ندارد.
سوپرمن های فراموش کاری که بجای دلخوش کردن مردم با عمل به وعده های خود؛ به آرای مردم دلخوش هستند؛ وقتی این شعارهای پر رنگ و لعاب از زبان برخی مدعیان و کاندیداها شنیده می شود بی تدبیری و تهی بودن این ادعاها آشکار میشود.
فصل مشترک غالب این وعده ها تخریب بی محابای عملکرد گذشتگان است.هر چند شاید در سهل انگاری و کم کاری برخی نمایندگان ادوار گذشته بتوان ساعتها سخن گفت و مطلب نوشت اما به نظر می رسد انتخاب این دم دستی ترین تاکتیک انتخاباتی؛ نقطه آغازین انحراف از آرمانهای تحقق مردم سالاری واقعی در جامعه ماست.
وعدههایی که گاها به تقسیمات جغرافیایی هم میرسد؛ وعدههای دروغی که در حوزه اختیارات نماینده نیست یا غیر عملی یا نوعی تدلیس (فریب) است که برخی از آن استفاده می کنند.
آقایان و خانمهای کاندید؛ نمایندگان آینده استان اگر نمیدانستید؛ بدانید؛ وظیفه نماینده این نیست که وعده عمرانى؛ اجرای فلان پروژه و … را در منطقه انتخابى خود به مردم بدهد؛ اینها کار اجرایى و دولت است.
وظیفه نماینده مجلس شورای اسلامی قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون است. وقتى قانونی تصویب شد دستگاههاى اجرایى موظفند براساس قانون عمل کنند و عمل میکنند.
دیدگاهتان را بنویسید