در ستایش پاسداران خاک و حریم

در ستایش پاسداران خاک و حریم

در سپیده‌دم تاریخ و در گستره‌ی پهنای این خاک مقدس، گاه روزگاری فرا می‌رسد که قلم در برابر عظمت ایستادگی، به لرزه درمی‌آید و واژه‌ها در برابر شکوه فداکاری، کم‌آترین و بی مقدار ترین هدایا می‌گردند حتی اگر زیبا و پرقدرت ترین واژه ها را به کار ببریم بازهم دربرابر شکوه فداکاری سربازان اندک است و نمیتوانند حق آنان را ادا کنند. 29فروردین روز آن پیکره‌های پولادین است؛ روز آن کسانی که قامتشان، ستون استواری این مرز و بوم، و نگاهشان پاسبان آرامش افق‌هاست… ارتش، تنها یک نهاد نیست؛ بلکه نجوای حماسه در گوش زمانه است. آنان که در سایه‌ی ایمان، سپری گران‌سنگ در برابر طوفان‌های بی‌امان بدخواهان گشته‌اند همان کسانی هستند که با قلم اراده، خطوط امنیت را بر لوح هستی رقم زدند… هر قدم استوارشان، تپش قلب این سرزمین است و هر نگاه تیزبینانه شان، سپیدی سپیده‌دم و سیاهی شب را به تماشا می‌نشاند تا تاریکی، هرگز نتواند بر شکوه نور چیره شود.ای پاسداران مرزهای نجیب، شما که در تلاطم موج‌ها، آرامش ساحل را حفظ کرده‌اید و در میانه‌ی کوه‌ها، صلابت پناهگاه را نمایان ساخته‌اید مایه افتخار این خاک بارور هستید… قلم تاریخ،مرکب با خون شما حماسه‌ای می‌نویسد که هرگز فرسوده نمی‌شود؛ حماسه‌ای که در هر ذره از خاک این دیار طنین‌انداز است و در هر ستاره‌ی آسمان درخششی از غیرت شما را باز می‌تاباند.درود بر شما که با قامتتان، سایه‌ی امنیت بر سر این ملت را گسترانیده اید و با قلم ایمان، نام بلند ایران را در دفتر جاودانگی با خط و قلمی از نور، نگاشتید…ای سربازان سپیده‌دم، بدانید که صلابت شما تنها در سلاح و تندرستی نیست؛ بلکه در آن اراده‌ی نفوذناپذیری است که چون الماس بی‌نقص بیرون آمده است. شما که یاد گرفته‌اید سکوت شب را با گوش‌به‌زنگی خود به امنیت بی‌پایان بدل کنید، نشان داده‌اید که مرزها تنها خطوطی بر نقشه نیستند بلکه پوسته‌ی سپری است که از جنس ایمان و ایستادگی شماست… هیچ طوفانی نمی‌تواند لرزه‌ی قام استوار شما را به خود بگیرد و هیچ سایه‌ای نمی‌تواند بر پهنای میدان، بر این اقتدار خورشید‌گونه چیره شود. شما، میراث‌داران شکوه نیاکان و نگهبانان آرمان‌های بلندمرتبه هستید؛ کسانی که با نگاهی نافذ، فراتر از افق‌ها را می‌بینند و با دستی استوار نظم را بر لرزش آشوب‌ها مسلط می‌سازند… در رگ‌های این سرزمین، خون غیرت شما جاری است و در هر ضرب‌آهنگ قلب این ملت طنین استواری شما به گوش می‌رسد. شما نه تنها محافظ خاک، بلکه مایه تسکین جان‌های مضطرب و مایه غرور نسلی هستید که در سایه‌ی امنیت شما رویاهای بلند خویش را می‌پرورند.بدرخشید ای سپاه ایمان و ای ارتش عزت؛ تا زمانی که نگاه تیزبین شما بر افق‌ها مستقر است.این خاک شیرین، همواره در پناه شکوه بی‌کران و صلابت تزلزل‌ناپذیر شما استوار و سربلند خواهد ماند.روز ارتش جمهوری اسلامی ایران؛ گرامی باد.