کالابرگ هست؛ قدرت خرید نیست!!
امروز رفتم کالابرگ بگیرم؛ سهم «حمایت» من از این همه وعده و شعار یک کیلو گوشت شد.دست دولت درد نکنه واقعاً! وسط این همه گرونی و فشار اقتصادی، همین که یاد مردم افتاده و یک کیلو گوشت داده، جای تشکر داره واقعا؛ بالاخره بعد از مدتها رنگ گوشت رو در قالب کالابرگ دیدیم.اما ی سوال دارم؛ بقیهاش رو چطور بگیریم؟ هزینه برنج، روغن، لبنیات، اجاره خانه، قبضها، شهریه مدرسه، کرایه رفتوآمد… اینها هم کالابرگ داره یا باید با همان حقوق ثابت و قیمتهای متغیر معجزه کنیم؟کالابرگ حمایتی اگر قرار است مرهم باشد، با یک کیلو گوشت که زخم معیشت درمان نمیشود. سفره مردم فقط با گوشت کامل نمیشود؛ سفره نان میخواهد، ثبات قیمت میخواهد، آرامش میخواهد.حمایت خوب است، اما حمایت مقطعی و قطرهچکانی بیشتر شبیه یک مسکن مقطعیه تا درمان. مردم بیشتر از بستههای نمادین، به تصمیمهای اساسی نیاز دارند؛ تصمیمهایی که باعث شود دیگر برای یک کیلو گوشت اینقدر ذوقزده نشویم.آقایان؛ بفرمایید بقیه زندگی را از کجا تهیه کنیم؟
دیدگاهتان را بنویسید