این اقدام فرهنگی نیست
تدفین پیکر مطهر یک شهید گمنام، افتخار بزرگی برای هر شهر و هر دستگاهی است؛ اما انتخاب مکان دفن، تنها مسئلهای نمادین نیست، بلکه مستقیماً با کرامت شهید و حق دسترسی مردم ارتباط دارد.دفن شهید گمنام در محوطه داخلی صدا و سیمای زنجان، هرچند با نیت احترام انجام شده، اما در عمل دسترسی عمومی مردم را به این مزار محدود میکند. صدا و سیما یک مجموعه کاملاً اداری و امنیتی است؛ ورود به آن برای عموم آزاد نیست، نیازمند هماهنگی است، ساعات مشخص دارد و مردم نمیتوانند هر زمان که دلشان خواست برای زیارت یا ادای احترام به مزار شهید مراجعه کنند.مزار شهید باید در دل شهر و در معرض دید و دسترس مردم باشد، نه پشت درهای بسته یک سازمان. شهدا متعلق به همه مردماند، نه به یک نهاد خاص. حضور مزار شهید در یک فضای عمومی میتواند به گسترش فرهنگ ایثار، همنشینی نسلها با یاد شهدا و ایجاد حس ارتباط اجتماعی کمک کند؛ اما قرارگیری آن در محیطی بسته، عملاً این فرصت را از جامعه میگیرد.این تصمیم باعث میشود که مزار یک شهید گمنام به مکانی تشریفاتی تبدیل شود، نه مردمی؛ و این چیزی نیست که با روح ایثار و گمنامی شهید سازگار باشد.توقع مردم این است که مسئولان بازنگری کنند؛ شهید گمنام، امانت مردم است… نه یک نماد اداری.مردم حق دارند بپرسند:اگر شهید برای همه ماست، چرا مزارش فقط برای یک سازمان قابل دسترس است؟شهید گمنام را نباید پشت گیت نگهبانی و کارت ورود پنهان کرد.این کار نه زیبنده شهر است، نه شایسته مقام شهدا.
دیدگاهتان را بنویسید